Ιωάννης Τσιάντης

Ο Ι. Τσιάντης υπήρξε θεμελιωτής της σύγχρονης παιδοψυχιατρικής στην Ελλάδα, με διεθνή απήχηση και αποδοχή.

Το 1977, ίδρυσε το Τμήμα Ψυχολογικής Παιδιατρικής στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», πρώτη παιδοψυχιατρική κλινική σε παιδιατρικό νοσοκομείο στη χώρα, μετατρέποντας την ασυλική μέχρι τότε παιδοψυχιατρική, σε ενεργό μέρος της καθημερινότητας του γενικού παιδιατρικού νοσοκομείου και της κοινότητας.

Το 1985, δημιούργησε την -επίσης πρωτοποριακή για την εποχή της- μονάδα ψυχιατρικής νοσηλείας του Τμήματος Ψυχολογικής Παιδιατρικής για ανήλικους με σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα, όπως π.χ. αυτοκτονικότητα, διαταραχές διατροφής, σοβαρή κατάθλιψη, ψυχώσεις, εφαρμόζοντας τη θεραπεία περιβάλλοντος (milieu therapy). Το 1998, το τμήμα μετεξελίχθηκε στην πρώτη Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική Κλινική, στην οποία έδωσε σημαντική ανάπτυξη σε όλους τους τομείς (κλινικό, εκπαιδευτικό, ερευνητικό), διευθύνοντάς τη μέχρι το 2006.

Σε Διεθνές Επίπεδο, η δράση του είχε σημαντική απήχηση και αποδοχή. Διατέλεσε πρόεδρος Ιατρικών Ειδικοτήτων της ΕΕ – Κλάδος Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής (UEMS – CAP), αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής (ESCAP) , ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας (EFPP), μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας και εμπειρογνώμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Το 1977, μαζί με τους:

Αθηνά Αλεξανδρή, Ψυχίατρο – Παιδοψυχίατρο – Ψυχαναλύτρια, μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης.
Ανδρέα Γιαννακούλα,Ψυχίατρο-Παιδοψυχίατρο, Ψυχαναλυτή, μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης.
Ματθαίο Γιωσαφάτ, Ψυχίατρο-Παιδοψυχίατρο, Ψυχοθεραπευτή, μέλος της Βρετανικής Ψυχοθεραπευτικής Ένωσης.
Παναγιώτη Σακελλαρόπουλο, Ψυχίατρο-Παιδοψυχίατρο, Ψυχαναλυτή, μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης.

ίδρυσαν την Ελληνική Εταιρεία Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας.

Τα ιδρυτικά μέλη, όλα με ενεργό παρουσία στον ψυχιατρικό χώρο, πίστευαν πως η θεσμοθέτηση της εκπαίδευσης στην ψυχαναλυτική – ψυχοθεραπευτική θεωρία και πρακτική στη χώρα μας ήταν ένα ώριμο αίτημα της περιόδου της μεταπολίτευσης, για την ανάπτυξη και διάδοση του ψυχαναλυτικού λόγου, τη βελτίωση του επιπέδου εκπαίδευσης των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και την εξέλιξη της δημόσιας ψυχιατρικής περίθαλψης.

Λίγο αργότερα, το 1991, ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΕΨΨΠΕ), με βασικό στόχο την εκπαίδευση και την κατάρτιση ψυχαναλυτικών ψυχοθεραπευτών παιδιών και εφήβων, η οποία μετεξελίχθηκε στο Ινστιτούτο Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Ελλάδος όπου ήταν πρόεδρος.

To 1991 ίδρυσε την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας των Παιδιών και των Εφήβων (ΕΨΥΠΕ) της οποίας υπήρξε πρόεδρός της. Η ΕΨΥΠΕ, επιστημονική μη κερδοσκοπική εταιρεία, ανέπτυξε ποικίλες και πολυεπίπεδες δραστηριότητες, π.χ. δομές φιλοξενίας ασθενών και με ψυχιατρικά προβλήματα ή/και νοητική υστέρηση, προληπτικές παρεμβάσεις στην κοινότητα, εκπαιδευτικές και εκδοτικές. Η Εταιρεία το 2006 εφάρμοσε το Δίκτυο κατά της Βίας στο Σχολείο, με παρεμβάσεις στα σχολεία για τον εκφοβισμό, ομιλίες και βιβλία για παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς («Εκφοβισμός και βία στο σχολείο», «Μίλα, μη φοβάσαι», «Μου έκλεψαν το όνομά μου», «Άλλοι καιροί, άλλα παιδιά»), που είχαν μεγάλη απήχηση.

Ο Ι. Τσιάντης είχε συντονίσει και συμμετάσχει σε δεκάδες διακρατικά και εθνικά προγράμματα (ερευνητικά, παρεμβατικά, πρόληψης και προαγωγής ψυχικής υγείας των νέων), από τα οποία είχαν προκύψει και δημοσιευτεί πολυάριθμα επιστημονικά άρθρα και βιβλία, ξενόγλωσσα και ελληνικά, όπως α) το πρόγραμμα ψυχοθεραπείας της κατάθλιψης με σκοπό τη συγκριτική αποτίμηση της αποτελεσματικότητας δύο ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων (βραχεία ατομική ψυχοδυναμική και συστημική οικογενειακή) και συντονιστή τον καθηγητή Ι. Kolvin, β) το πρόγραμμα Children of Somatically III Parents (COSIP) για παιδιά με γονείς πάσχοντες από σοβαρά σωματικά νοσήματα (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση, καρκίνος).

Την περίοδο 1991-95, διηύθυνε το Πρόγραμμα Αποασυλοποίησης και Αποκατάσταση του πρώην ΠΙΚΠΑ Λέρου, χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ και το υπουργείο Υγείας, με φορέα υλοποίησης την ΕΨΥΠΕ. Οι παρεμβάσεις (κλινικές, εκπαιδευτικές, ερευνητικές) αποτυπώθηκαν σε βιβλία, άλμπουμ, ταινίες καθώς και σ ’ένα ειδικό αφιέρωμα (υπό τον τίτλο “The Children of Leros PIKPA”) του “British Journal of Psychiatry”,

Ο Ι. Τσιάντης εξέδωσε πολλά συγγράμματα για την ψυχική υγεία παιδιών, εφήβων και οικογένειας από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Το 1987 εξέδωσε το πρώτο σύγγραμμα παιδοψυχιατρικής με τον Σ. Μανωλόπουλο, που υπήρξε σημείο αναφοράς στην εκπαίδευση όλων των επόμενων γενεών παιδοψυχίατρων.

Υπήρξε σημαντικός Δάσκαλος για τους παιδοψυχίατρους και του ψυχαναλυτικούς ψυχοθεραπευτές Παιδιών και Εφήβων.